skaka
sagnorð
sjá einnig skaka nafnorð, kvenkyn
Merkingar
skek, skók, skóku, skekinn, [A. S. scacan; Engl. shake; Swed. skaka]:—to shake; reyrr vindi skekinn, 625. 95; skekk (skek ek) hér skinnfeld hrokkinn, Orkn. (in a verse); skóku loða, Hðm. 16; þeir skóku klæðin, ok hreyttu moldinni á þá Þóredd, Eb. 100 new Ed.; skak (imperat.) brott ór hofði þér dupt ok ösku, Stj. 208; sumir skóku at þeim vápn, Fms. i. 273; hann skekr at honum sverðit, Ísl. ii. 364; lögðu á spjóts-odda ok skóku, Fms. x. 117; tóku þeir í hurðir ok skóku fjórum-sinnum, Bær. 2; skaka höfuð, to wag the head insultingly (but hrista höfuð from surprise), Eb. 272, Lil. 53, Matth. xxvii. 39; skaka vængi, Sól. 54: metaph., skaka ok skelfa, Stj. 132; allr þróttr væri skekinn ór þeim, Sturl. iii. 237; sannliga er skekinn þróttr ór yðr, Grett. 112; skekr ór liðinu alla æðru, Al. 25; skaka skeilu at hrossi, to shake a rattle, Grág. i. 441; skaka strokk, to shake a churn, to churn; fulla skekna mæling, Luke vi. 38.
- II.
reflex., hann hefir ekki skekisk í huginum, his courage has been unshaken, Al. 145.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- Swed.
- Swedish.
- Ed.
- edition, editions, edited.
- imperat.
- boðháttur (e. imperative)
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- reflex.
- reflexive.
Tilvitnuð rit
- Orkn.
- Orkneyinga saga. (E. II.)
- Hðm.
- Hamðis-mál. (A. II.)
- Eb.
- Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Bær.
- Bærings saga. (G. II.)
- Lil.
- Lilja. (A. III.)
- Sól.
- Sólarljóð. (A. III.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- Al.
- Alexanders saga. (G. I.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)