skræma
sagnorð
d, [ skrämma; skræmme], to scare away; in the compd, af-skræma sig, to make a wry face; af-skræmast, to be disfigured.
2. , skræmdisk hann undan þeim tveimr, he extricated himself from the two, viii. 75.
Skammstafanir og tilvitnanir
- Swed.Swedish.
- Dan.Danish.
- prop.proper, properly.
- reflex.reflexive.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)