Yrða

skræma

sagnorð
d, [ skrämma; skræmme], to scare away; in the compd, af-skræma sig, to make a wry face; af-skræmast, to be disfigured.
2. , skræmdisk hann undan þeim tveimr, he extricated himself from the two, viii. 75.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • Swed.Swedish.
  • Dan.Danish.
  • prop.proper, properly.
  • reflex.reflexive.
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)