skræpa
sagnorð
1. ð, skrœpa, [skrópar], to feign; þeir skræpa at þeir hafi eigi heyrt, 673. 48.2. u, [akin to the preceding], a kerchief with faded colours; hence skræpu-ligr,
Skammstafanir og tilvitnanir
- i. e.id est.
- f.kvenkyn (e. feminine)
- adj.lýsingarorð (e. adjective)