skrýða
sagnorð
d, [skrúð], to clothe, put on; Krist skrýdduð ér, Hom. (St.): to adorn, embellish.
2. reflex. to dress, skrýðask hárklæðum, sorgar-búnaði, loðkápu, Stj. 356, 642, Sks. 226; skrýddr konunglegu skrúði, Fms. vii. 107; skrýddir dýrligum klæðum, 623. 53; eru nú margir staðir skrýddir (adorned) af þeim görsemum, Fms. vii. 100, v. l.