Yrða

skylmask

sagnorð
ð, to fence with a weapon; hann hafði sverðit undir buklaranum sem þá er menn skylmask, ii. 221 C; talaði maðr einn um, hvárt þeir berðisk,—‘Skylmask menn þar,’ segir hann, var því ekki til hlaupit, i. 505 (skylmar með mönnum þar, ii. 18 C, erroneously); í hringinum innan vóru tveir menn með vápnum, ok skylmðusk, Ísl. ii. 265; þeir skylmðusk, ok vildu svá reyna vígfimi sína, 137; vandi hón sik burtreið, ok skylmask með skjöld ok sverð, iii. 68; sumir ríða sumir skylmðusk, 486, Skíða R. 128.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • dep.deponent.
  • Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
  • Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
  • Al.Alexanders saga. (G. I.)
  • Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
  • Karl.Karla-magnús saga. (G. I.)