slokna
sagnorð
að, [ slukkes; N. Lancashire slocken; slake], to be extinguished; brennr … sloknar, 50; ljós (log, ekir) sloknar, 352, iv. 28, xi. 35, ii. 8, 129, 29, 50; sloknar hann aldregi hvárki af vindi né vætum, 86; gaus upp stundum eldrinn en stundum sloknaði niðr, 204: , þá er sloknaðr var eldrinn, ()
Skammstafanir og tilvitnanir
- Dan.Danish.
- Engl.English.
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- pref.preface.
- Hm.Hává-mál. (A. I.)
- Rb.Rímbegla. (H. III.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Gísl.Gísla saga. (D. II.)
- Gullþ.Gull-Þóris saga. (D. II.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- EddaEdda. (C. I.)