Yrða

slyppr

lýsingarorð
[sleppa, sluppu], unarmed, weaponless; ek hugðumk ganga hér ór garði einn saman ok slyppr, 375; gengu þeir á land upp slyppir, 81; gakk eigi slyppr, 58; sumir gengu slyppir á vald biskups, ii. 7 C, 114; engi þorði at honum at ráða þó at hann væri s., 105; at þú bærir vápn, en færir eigi slyppr sem konur, Ísl. ii. 407; haf þú saxit í hendi, ok ver eigi s., 58; brast sverðit sundr undir hjöltunum,—Nú kalla ek, at Hrafn sé sigraðr, er hann er s., Ísl. ii. 258.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • adj.lýsingarorð (e. adjective)
  • prop.proper, properly.
  • Glúm.Víga-Glúms saga. (D. II.)
  • Eg.Egils saga. (D. II.)
  • Fbr.Fóstbræðra saga. (D. II.)
  • Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
  • Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)