Yrða

slyngva

óflokkað
or slöngva, slyng; slöng or slaung, slungu: slunginn; this strong verb, however, is defective in its tenses and persons, and is chiefly used in poets, but rarely in prose; and later it was displaced by the weak slöngva, ð (or slengja, ð), except in the slunginn, which remained: [ slynge; slingan; sling]:—to sling, fling, throw, with as to throw with a thing:
I. strong forms:
α. poets; Sinfjötli slöng upp við rá rauðum skildi, 1. 33; eik slaung und þér, the ship swung away under thee, vi. 174 (in a verse); sungu or slungu snúðga steini, they swung and slung the rolling mill-stone, 4; but weak, svá slöngðu (for slungu) vit snúðga steini, 12 (in the same poem); döggu slunginn, bedewed, 2. 36; slunginn vafur-loga, encircled in a wavering flame, β. prose; þeir slungu þar landtjöldum sínum. xi. 371, ; því næst slyngr (but slöngvir from a vellum) Surtr eldi yfir jörðina ok brennir allan heim, i. 192; var þessu kaupi slungit, the bargain was struck, 96: with the notion to twist, nú er svá félagi, at í vandkvæði er slungit, we are ‘in a twist,’ in difficulties. vi. 114; slungit gull, twisted, coiled gold, ; horna-tog var slungit af silfri, of a cord, twisted of silver, i. 320: slunginn, as versed, cunning, s. við e-t, 164: in usage as slungnari, more cunning: slungnastr, most cunning.
II. weak forms:
α. in poetry, 12, but better slungu.β. in prose; hann skaut í slönguna ok slöngði síðan, 465; tóku þeir brandana ok slöngðu út á þá, 201; slöngvir hann þá stokkinum, 202; ok slöngði frá durunum, ii. 160; slógu menn eldi í keröldin, ok slöngðu at virkinu, i. 128; slöngvit mér at borginni, sling me from the catapult into the burgh, ix. 10; slöngja stóru grjóti, 410 B; þat grjót, er þeir vilja slöngva, 422 B; hann hafði slengt (better slöngt) hringnum útanborðs, i. 27 (paper )
Skammstafanir og tilvitnanir
  • pres.nútíð (e. present)
  • pret.þátíð (e. preterite)
  • part.lýsingarháttur (e. participle)
  • mod.modern.
  • Dan.Danish.
  • A. S.Anglo-Saxon.
  • Engl.English.
  • dat.þágufall (e. dative)
  • v. l.varia lectio.
  • adj.lýsingarorð (e. adjective)
  • freq.frequent, frequently.
  • MS.manuscript, manuscripts.
  • Hkv.Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Gs.Grótta-söngr. (A. II.)
  • Fsm.Fjölsvinns-mál. (A. II.)
  • EddaEdda. (C. I.)
  • Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
  • Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
  • Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
  • Bárð.Bárðar saga. (D. V.)
  • Stj.Stjórn. (F. I.)
  • Nj.Njála. (D. II.)
  • Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
  • Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)