smyrja
óflokkað
older smyrva, smyr; smurði; smyrði; smurðr: [smjör; smyrian; smöre: smörja]:—to ‘smear,’ of kings, to anoint; smyrja konung til veldis, vii. 306; hafði Samuel áðr smurðan hann til konungs, 704; at hann væri smurðr, of the extreme unction, x. 148; sjau nóttum fyrir andlát sitt, lét biskup olea sik, ok áðr hann væri smurðr, mælti hann mjök langt erendi, i. 296; smyrva með viðsmjörvi miskunnar, 623. 1; Drottins smurði, the Lord’s anointed, Bible.
Skammstafanir og tilvitnanir
- pres.nútíð (e. present)
- pret.þátíð (e. preterite)
- subj.viðtengingarháttur (e. subjunctive)
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- A. S.Anglo-Saxon.
- Dan.Danish.
- Swed.Swedish.
- esp.especially.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)