snilld
nafnorðkvenkyn
[snjallr], masterly skill, eloquence; orðhegi, snilld ok skilning, 438; vitra ok s., : kom hann svá sínu máli, at þat þótti öllum áheyrilegt, bar til þess s. haus, xi. 219; lauk drottning með því sinni tölu, at allir lofuðu hennar s. ok vitrleik, i. 141; ok völðusk til þrír hinir snjöllustu menn at tala á þinginu, ok vóru þessir ágæztir bæði at viti ok snilld, x. 278; með s. sinna orða, 279; vitrleik, s. ok hyggju, 12; í þeirri helgu snilld (in the holy text) mælir svá, 155; orða-snilld, 64; mál-snilld, eloquence; snilldar-orð. Gd. 41; snilldar-framr = disertus,
2. excellency of art, skill, 630; það er gört með mestu snilld.
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- Lat.Latin.
- gener.generally.
- COMPDSsamsett orð (e. compounds)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Mar.Maríu saga. (F. III.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Barl.Barlaams saga. (F. III.)
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
- Lil.Lilja. (A. III.)
- Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.