snor

nafnorðkvenkyn

or snör, [ snoru; snuor; schnur; nurus]:—a daughter-in-law; snor heitir sonar-kván, 109; snor né dóttir, 18 (Bugge); snr, 23 (Bugge), ii. 491; frá Noemi ok snorum hennar tveim … hvártveggi snr hennar, … snr sína Orpham, … af þinni snr, 420, 421, 426.

Skammstafanir og tilvitnanir

f.kvenkyn (e. feminine)
A. S.Anglo-Saxon.
O. H. G.Old High German.
Germ.German.
Lat.Latin.

EddaEdda. (C. I.)
Gh.Guðrúnar-hefna. (A. II.)
Rm.Rígsmál. (A. II.)
Stj.Stjórn. (F. I.)