snotr
lýsingarorð
, the r is radical, snotr, snotrt; [ snotrs = σοφός; snotor = sapiens]:—wise, a word noticeable for its use in the old (where it is used of the ‘wise’ man, ú-snotr of the ‘fool’), σοφός, sapiens, Hebr. הכם; ok með snotrum sitr, 5; snotrs manns hjarta, 54; til snotr, 55; hveim snotrum manni, 94; ó-snotr maðr, 23–26, 78, 160; meðal-snotr, 53–55; al-snotr, all-wise, 54; ráð-s., 63; otherwise of rare occurrence in old writers, snotr kona, ; ef hann vill snotr heita, 317; ósnotr, 449; iii. 241,—lögðu menn á þat eigi fullan trúnað er hann sagði, þvíat var nokkut snotr (ú-snotr?) ok svá nokkut grályndr kallaðr—is a dubious passage and corrupt.
II. in usage snotr means neat, handsome; það er snoturt, hann er snotr.
Skammstafanir og tilvitnanir
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- fem.kvenkyn (e. feminine)
- neut.hvorugkyn (e. neuter)
- Ulf.Ulfilas.
- A. S.Anglo-Saxon.
- Gr.Greek.
- Lat.Latin.
- cp.compare.
- prob.probably.
- mod.modern.
- Hm.Hává-mál. (A. I.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- BjörnBiörn Halldórsson.