spakr
lýsingarorð
spök, spakt, [ spag], quiet, gentle; s. ok siðugr, xi. 97; vertú sjálfr sem spakastr, 31; hann var ekki til s. við drykkinn, i. 634; ali-sauðr spakr, a gentle pet-lamb, 516; hvalir spakir ok hóg-værir, 132; spök hross, quiet horses, that graze quietly without running astray, iii. 145.
2. a nursery term for infants, quiet, not crying or restless; spakt skyldi hit elzta barn, 162: and so in usage, hann er spakr; and ó-spakr, restless, crying.II. wise, = σοφός, sapiens; by the ancients the word is used with the notion of prophetic vision or second sight; ek á uxa þann er ek kalla spámann, þvíat hann er spakari en flest naut önnur, ii. 193; var Achilles vitrastr, Nestor spakastr, 8; hann var s. at viti, 25; s. formaðr, Ísl. ii. 398; spaks geta, i. 201; Isidorus biskup, spakr ok heilagr, i. 266; Sverrir konungr, er bæði var merkr í máli ok s. at mannviti, 100; hón (Þuríðr) var spök at viti, (); get-spakr, draum-s., II. as a soubriquet of several wise men of the Saga time, Spak-Böðvarr, Spak-Bersi, as also Gestr inn spaki, Ljótr spaki, Ósvifr spaki, Þórarinn spaki, Þorsteinn spaki, Þorleifr spaki; of women, Þuríðr in Spaka, , ; Danish, Eirekr spaki = Eric Ejegod the Danish king (died 1103): of later times, Sveinn spaki the bishop (died 1476); the last man to whom the name was given is Oddr spaki (died 1556), the translator of the
Skammstafanir og tilvitnanir
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- Dan.Danish.
- mod.modern.
- Gr.Greek.
- Lat.Latin.
- pref.preface.
- q. v.quod vide.
- A. D.Anno Domini.
- Icel.Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- SkáldaSkálda. (H. I.)
- Al.Alexanders saga. (G. I.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Landn.Landnáma. (D. I.)
- Íb.Íslendinga-bók. (D. I.)
- N. T.New Testament.