sporna
sagnorð
að, [ spurnan], to spurn, kick, tread on; sporna vóll, 28; s. moldveg, 9; sem Absalon spornaði enn á eikinni, 534. 2 Sam. xvi. 14; en er hann spornar gálgann, 96, Trist. 3; hann vildi taka af mér hringinn en ek spornaði við, struggled against (= sperrast við), iii. 395: to withstand, eigi má við sköpum s., 26; kvað eigi mundu tjá við at s., 22.
Skammstafanir og tilvitnanir
- A. S.Anglo-Saxon.
- metaph.metaphorical, metaphorically.
- Vsp.Völuspá. (A. I.)
- Og.Oddrúnar-grátr. (A. II.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Fs.Forn-sögur. (D. II.)