spranga
sagnorð
að, to walk sprightly, 11. 50; spratt hann upp frá spaðs rétt og sprangaði út á húsgang, ; þá skal bera til sýnis þat klókasta smáþing sem hvers hjákona hefir sprangat, Thom. 301.
2. to braid lace; , sprangaðr dúkr, laced, 46, 21; dúkr sprangaðr ok annarr glitaðr, 40; altaris-dúkr sprangaðr, 52; lectara-dúkr s., 119,
Skammstafanir og tilvitnanir
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- Úlf.Úlfars-rímur.
- Stef. Ól.Stefán Ólafsson.
- Ám.Auðunnar-máldagi. (J. I.)
- Vm.Vilkins-máldagi. (J. I.)
- D. N.Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)