springa
sagnorð
spring; sprakk (Early sprank), sprakkt (sprakst), sprakk, sprungu; spryngi; spring; sprunginn: [common to all languages]:— to spring, leap, bound; this sense, however, is obsolete in the and only found in poets; hefðir egi mat nema á hræjum spryngir, unless thou springest on carrion, as a beast of prey, 2. 31.
II. to burst, split; steinar springa, 47; horuit sprakk í miðju, 212; kýlinu því er ek hugða fyrir löngu mynði s., vii. 121; sprakk fótrinn í nátt, of a boil, 15; eggið sprakk, the egg burst; rak hann niðr annat knó á arinhellu svá at sprakk mjök, i. 680; sprotinn kom á andlitið ok sprakk fyrir, struck him in the face so that the skin was grazed, 16; kom hamarinn í höfuð Þorvarði ok sprakk mjök fyrir en haussinn rifnaði, ii. 38; ok springr fyrir undir, svá var höggit mikit, xi. 133; bold hans bólgnaði ok sprungu á sár,
2. to die from over-exertion, grief, or the like, i. 631; sumir sprungu með öllu ok dó úsárir, vi. 421; ok vóru þá sprungnir báðir, 178; eykirnir sprungu, x. 203, 15, 310; annat mun þér verða enn þú springir af torfkasti, iii. 225; Grímr var sprunginn af róðrinum, ii. 355; s. af harmi, 158, 1. 2; at hón hafi sprungit af stríði, 230; sprakk hón af harmi ok dó, 38.
Skammstafanir og tilvitnanir
- pres.nútíð (e. present)
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- Dan.Danish.
- pl.fleirtala (e. plural)
- subj.viðtengingarháttur (e. subjunctive)
- imperat.boðháttur (e. imperative)
- Teut.Teutonic.
- prop.proper, properly.
- Icel.Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
- Hkv.Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
- Blas.Blasius saga. (F. III.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Hrafn.Hrafnkels saga. (D. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Mar.Maríu saga. (F. III.)
- Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Gísl.Gísla saga. (D. II.)
- Karl.Karla-magnús saga. (G. I.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Sæm.Sæmundar Edda. (A, C. I.)
- Gkv.Guðrúnar-kviða. (A. II.)
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
- EddaEdda. (C. I.)