stöng
nafnorðkvenkyn
, stangar, stöngu, , but else stöng; stangir and stengr: [ steng; stang; stange; stang, stænger]:—a pole; taka mikla stöng ok binda við hvíta blæju, ix. 358; berja e-n stöngum, to beat with staves, 51, 655 xiii. B. 3: of a standard pole (merkis-stöng), taka merkit af stönginni, 274: the phrase, ganga undir stöng, to go under a pole, in order to be counted up (see skora), viii. 320: the phrase, bera fé til stangar, of cattle as booty, to bring to the pole, that it may be counted and valued ( ‘sub hasta’), 188; allt þat er þeir fengi í herförum þá skyldi til stanga bera, xi. 76; var féit til stanga borit ok skipti Hákon jarl fénu með sér ok svá vápnum þeirra, 147; með svá miklu kapp, at stóð í stönginni, that the tally was full (?), 424 (probably a metaphor from scoring).
: Stangar-bolli, -foli, a, names of ships, stangar-fylja, u, , -högg, a nickname, Þorst. St. 48, 49.
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- gen.eignarfall (e. genitive)
- dat.þágufall (e. dative)
- plur.fleirtala (e. plural)
- A. S.Anglo-Saxon.
- North. E.Northern English.
- Germ.German.
- Dan.Danish.
- pl.fleirtala (e. plural)
- MS.manuscript, manuscripts.
- cp.compare.
- Lat.Latin.
- COMPDSsamsett orð (e. compounds)
- m.karlkyn (e. masculine)
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- Haustl.Haustlöng. (A. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Blas.Blasius saga. (F. III.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Barl.Barlaams saga. (F. III.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)