stúlka
nafnorðkvenkyn
u, f., staul-ka, [cp. stauli, staulpa; the -ka being a diminutive inflexive]:—a girl, lass; ung stúlka, Fær. 41; sá hann stúlku ganga með vatns-fötur, Fb. i. 258; sjau vatn gamlar stúlkur, Fas. ii. 149; ef þat er sveinn … en ef þat er stúlka, 236; hversu lízk þér, bróðir, á stúlkur þessar, Ísl. ii. 200; mey-s., Fb. i. 262: the word is very freq. in mod. usage, and answers to girl in Engl., flicka in Swed., genta in Norway.