stygð
nafnorðkvenkyn
a ‘shunning,’ aversion, anger; með s., 268; hafa s. við e-n, to shew dislike to, x. 98; görði hann þá stygð mikla við frændr Arinbjarnar ok vini, 538; hann mælti fátt, en af stygð (peevishly) þat er var, 270; stygðar strengr, 21. 12; and-stygð. stygðar-fullr, froward,
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Pass.Passiu-Sálmar.
- Mar.Maríu saga. (F. III.)