stúraóflokkaðstúri, stúrði (stúrat?), [Ulf. and-staurran = ἐμβριμασθαι]:—to mope, fret; hann stúrði ok svaraði engu, D. N. i. 961.Skammstafanir og tilvitnanirUlf.Ulfilas.D. N.Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)