Yrða

stakka

nafnorðkvenkyn
u, [akin to stakkr; stakket = brief, scant]:—a stump; hafi sá stökku er stytti, 399, 274.
2. a hide, when flayed, but not cut up (= belgr); in bjarn-stakka, hafr-stakka, hrein-stakka, varg-stakka, (not staka).
Skammstafanir og tilvitnanir
  • f.kvenkyn (e. feminine)
  • cp.compare.
  • Dan.Danish.
  • q. v.quod vide.
  • Gþl.Gulaþings-lög. (B. II.)
  • Jb.Jóns-bók. (B. III.)