stakkanafnorðkvenkynu, f. [akin to stakkr; cp. Dan. stakket = brief, scant]:—a stump; hafi sá stökku er stytti, Gþl. 399, Jb. 274.2. a hide, when flayed, but not cut up (= belgr); in bjarn-stakka, hafr-stakka, hrein-stakka, varg-stakka, q. v. (not staka).Skammstafanir og tilvitnanirf.kvenkyn (e. feminine)cp.compare.Dan.Danish.q. v.quod vide.Gþl.Gulaþings-lög. (B. II.)Jb.Jóns-bók. (B. III.)