stamr
lýsingarorð
or stammr, [ stamor], stammering; þá varð hann svá stammr, i. 282; sjá maðr varð svá stamr at ekki nam, x. 279; annar hét Þorviðr stammi, hann fékk eigi mælt þrem orðum lengra samt, 87.
2. wet, damp, so as not to go on smoothly, of gloves, socks, or the like, glý-stamr ()
Skammstafanir og tilvitnanir
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- A. S.Anglo-Saxon.
- cp.compare.
- q. v.quod vide.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)