Yrða

stigr

nafnorðkarlkyn
(also sounded stígr, stíg and víg make rhyme in old poems), , stigs, stig; stigar, stiga, which forms seem older and better than stigir, stigu, which also occur: [ stíg; Early stie; stair; sti; steg; stye or stie, a steep ascent or pass, as in stye-head Pass]:—a path, footway; sveinarnir hljópu þegar á stiginn er heim lá til bæjarins, ii. 100; sá er stigana hafði bannat, 5; dreif liðit af hverjum stig (). 88; ok ferr þá stigu, 44; taka úkunna stiga, to walk in unknown paths, Fms, viii. 30; kanna ókunna stigu, to visit unknown paths, foreign lands; ganga þessa stigu, 32; þóttú lafir á stigum, id.; hylr stigu alla, of snow, 28 (drífr í stigu alla, 112. ); stemma stiga fyrir e-m, to bar one’s way, cut one off, 213; vega ok stiga, ways and paths, 625 B; götu ok stigu, 31; ryðja stiginn, to rid or clear the way, 289; af-stigr, 5; hjá-stigr, a by-path; leyni-stigr (), a hidden path; gagn-stígr, a ‘gain-path,’ short cut; glap-stigr, vil-stigr, stafkarls-stigr, ein-stigi, stiga-maðr, a highwayman. 537, 8, 10, v. 46; stigamenn ok ránsmenn, ii. 336.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • m.karlkyn (e. masculine)
  • gen.eignarfall (e. genitive)
  • dat.þágufall (e. dative)
  • n.hvorugkyn (e. neuter)
  • pl.fleirtala (e. plural)
  • A. S.Anglo-Saxon.
  • Engl.English.
  • Dan.Danish.
  • Germ.German.
  • cp.compare.
  • North. E.Northern English.
  • i. e.id est.
  • l. c.loco citato.
  • q. v.quod vide.
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Fs.Forn-sögur. (D. II.)
  • Anal.Analecta. (D. II.)
  • EddaEdda. (C. I.)
  • Gísl.Gísla saga. (D. II.)
  • Róm.Rómverja saga. (E. II.)
  • Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
  • Greg.Gregory. (F. II.)
  • Eg.Egils saga. (D. II.)
  • Gullþ.Gull-Þóris saga. (D. II.)
  • Hkr.Heimskringla. (E. I.)