stigr
nafnorðkarlkyn
(also sounded stígr, stíg and víg make rhyme in old poems), , stigs, stig; stigar, stiga, which forms seem older and better than stigir, stigu, which also occur: [ stíg; Early stie; stair; sti; steg; stye or stie, a steep ascent or pass, as in stye-head Pass]:—a path, footway; sveinarnir hljópu þegar á stiginn er heim lá til bæjarins, ii. 100; sá er stigana hafði bannat, 5; dreif liðit af hverjum stig (). 88; ok ferr þá stigu, 44; taka úkunna stiga, to walk in unknown paths, Fms, viii. 30; kanna ókunna stigu, to visit unknown paths, foreign lands; ganga þessa stigu, 32; þóttú lafir á stigum, id.; hylr stigu alla, of snow, 28 (drífr í stigu alla, 112. ); stemma stiga fyrir e-m, to bar one’s way, cut one off, 213; vega ok stiga, ways and paths, 625 B; götu ok stigu, 31; ryðja stiginn, to rid or clear the way, 289; af-stigr, 5; hjá-stigr, a by-path; leyni-stigr (), a hidden path; gagn-stígr, a ‘gain-path,’ short cut; glap-stigr, vil-stigr, stafkarls-stigr, ein-stigi, stiga-maðr, a highwayman. 537, 8, 10, v. 46; stigamenn ok ránsmenn, ii. 336.
Skammstafanir og tilvitnanir
- m.karlkyn (e. masculine)
- gen.eignarfall (e. genitive)
- dat.þágufall (e. dative)
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- pl.fleirtala (e. plural)
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- Dan.Danish.
- Germ.German.
- cp.compare.
- North. E.Northern English.
- i. e.id est.
- l. c.loco citato.
- q. v.quod vide.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fs.Forn-sögur. (D. II.)
- Anal.Analecta. (D. II.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Gísl.Gísla saga. (D. II.)
- Róm.Rómverja saga. (E. II.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Greg.Gregory. (F. II.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Gullþ.Gull-Þóris saga. (D. II.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)