stik
nafnorðhvorugkyn
stakes, piles, which in times of war were driven in the mouths of rivers, inlets, and along the shore; stiknðu Gautar Gautelfi, at konungr skyldi eigi mega leggja skipum sínum upp í landit, Haraldr konungr lagðisk við stikin, i. 92 (see also the verse); þeir lögðu at landi við stikin, vii. 188; uppi við stikin, 256; þeir hjuggu tengslin frá stikunum, 259: , þar gengr Sjólfr til er stikat er, a stake for shooting, ii. 266.
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- pl.fleirtala (e. plural)
- sing.eintala (e. singular)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)