Yrða

strengja

sagnorð
ð, [strengr], to string, fasten with a string, to bind tight; hosan strengd at beini, 602; sterkliga saman strengt, 12; strengdr niðr í kistuna, Pr. 412; s. aptr dyr, kirkju, hlið, port, to fasten the door, 159, ii. 76, ; s. e-n inni or úti, to shut one in or out, 152, 40; þeir létu búa um akkeri, ok strengja um viðu, viii. 113; hann strengdi allt í milli skipanna ok bryggnanna, stretched cables between the ships and the bridges, 121; steinninn á sleða settr ok ramliga strengdr,
2. the phrase, strengja heit, or s. e-s heit, to ‘fasten a vow,’ make a solemn vow, 122, 5, i. 3, xi. 26, 109–112, ii. 353, Ísl. ii. 166; see heit, heit-strenging.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • Eg.Egils saga. (D. II.)
  • Stj.Stjórn. (F. I.)
  • Grett.Grettis saga. (D. II.)
  • Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
  • Mar.Maríu saga. (F. III.)
  • Karl.Karla-magnús saga. (G. I.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Fs.Forn-sögur. (D. II.)
  • Hrafn.Hrafnkels saga. (D. II.)
  • Fb.Flateyjar-bók (E. I.)