Yrða

svárr

lýsingarorð
[ swêrs = ἔντιμος; swær; sweir (= heavy); schwer]:—heavy, grave; sváran súsbreka, 29; síns ins svára sefa, for her strong affection, 106; svárra sára, 11; svárt ok dátt, 3. 26; at svárra fari (), Kormak: sváran, as sorely, sló sváran sínar hendr (thus to be emended, svárar ), she wrung her hands so sore, 3. 25, 29. The word is and obsolete, and not used in prose, either ancient or modern; the swær is borrowed from the
Skammstafanir og tilvitnanir
  • adj.lýsingarorð (e. adjective)
  • Ulf.Ulfilas.
  • A. S.Anglo-Saxon.
  • Scot.Scottish.
  • Germ.German.
  • compar.miðstig (e. comparative)
  • adv.atviksorð (e. adverb)
  • Cod.Codex.
  • poët.poetically.
  • mod.modern.
  • Dan.Danish.
  • Skm.Skírnis-mál. (A. I.)
  • Hm.Hává-mál. (A. I.)
  • Gh.Guðrúnar-hefna. (A. II.)
  • Skv.Sigurðar-kviða. (A. II.)