Yrða

svefja

sagnorð
svefr, svafði, [see sofa, svæfa], to lull to sleep, assuage, soothe; hón endir ok svefr allan úfrið, 71; görir sá betr er annan svefr, 28; at þú sárdropa svefja skyldir, to still the blood, 2. 40; sæva ok svefja, sorgir lægja, 44 (Bugge); áttu margir hluti at svefja (sefja ) Sæmund, ii. 47; svefja reiði e-s, to soothe one’s wrath, 16; svefja þeirra sút, 90; at svefja útrú Steins, i. 210 C; vóru þeir óðastir, en Bolli svafði heldr, 210; gramr svafði bil, Vellekla.
2. to be soothed; svafðisk hann ok var hann þó allreiðr, i. 558.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • pret.þátíð (e. preterite)
  • Cod.Codex.
  • reflex.reflexive.
  • Al.Alexanders saga. (G. I.)
  • Mkv.Málshátta-kvæði. (A. III.)
  • Hkv.Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
  • Rm.Rígsmál. (A. II.)
  • Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
  • Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
  • Bs.Biskupa sögur. (D. III.)