svarfa
sagnorð
að, [ to swerve], to sweep, of filings, thence to upset, by sweeping, overturning; Þorgils svarfaði taflinu ok lét í punginn, upset the chess, iii. 123.
2. to swerve; ok svarfaði (= svarfaðisk?) léinn upp eptir síðunni, iii. 390.II. to swerve, turn aside, to be turned upside down; taflit svarfaðisk, vii. 219; svörfuðusk skíðin utanborðs, 31; þeir ætluðu fyrst at svarfask mundi hafa aptr hurðin, ; svarfaðisk ok sópaðisk allt út í sjóvar-djúpit, 287; höfðu fötin svarfask af honum ofan á gólfit, 170; þótt áðr hefði nokkut um svarfast (svarfat ), xi. 97; svarfask um, to cause a great tumult, make havoc, 40.
Skammstafanir og tilvitnanir
- Engl.English.
- gener.generally.
- reflex.reflexive.
- Ed.edition, editions, edited.
- Th.Theophilus. (F. III.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Grett.Grettis saga. (D. II.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)