Yrða

sverfa

óflokkað
sverf; svarf, surfu: sorfinn; [ af-swairban = ἐξαλείφειν, ἐκμάσσειν; swerve; Dutch swerven; swerfva]:—to file; járn sorfit, 160; sverfr hann, 158; svarf hann með snarpri þél, i. 237; sverfa til stáls, to ‘file to the steel’ to the core, to fight it out to the last; kvað þá verða at s. til stáls með þeim, vii. 244; láta þá til stáls sverva með þeim, 41; ok láta s. til stáls með ykkr bræðrum, ii. 122, 234, 428: sverfr at, it presses hard; er í kreppingar kemr ok at sverfr, iv. 147.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • pret.þátíð (e. preterite)
  • pl.fleirtala (e. plural)
  • part.lýsingarháttur (e. participle)
  • Ulf.Ulfilas.
  • Engl.English.
  • Swed.Swedish.
  • i. e.id est.
  • Stj.Stjórn. (F. I.)
  • Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
  • Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
  • Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)