Yrða

svif

nafnorðhvorugkyn
[svífa], a swinging round, veering, of a ship; þá varð svá mikit svif at skipinu, at eldr kom í dokkuna, x. 53: , at-svif, an attack, swoon; um-svif, turmoil.
2. the nick if time; í þeim (þessum) svifum, i. 26, 182, 261.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • n.hvorugkyn (e. neuter)
  • esp.especially.
  • plur.fleirtala (e. plural)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
  • Karl.Karla-magnús saga. (G. I.)