svig
nafnorðhvorugkyn
[sveigja, from a lost strong verb svíga, sveig, sviginn], a bend, curve, circuit, in the adverbial phrase, fara í svig. to pass by in a circuit, avoid; fór snekkjan í svig við jarls skip. ii. 299; þeir fóru í svig við konung, 52. 243; í svig við Hlíðarenda, 69, ; sá hann at maðr gékk í svig við hann. ii. 344; í svig löndum, off the coast,
2. phrases, vinna svig á e-m, to make to give way, overcome; gætum til at þeir vinni engi svig á oss, vi. 324; fá svig á, id. ( faa bugt med), 89, 354; bað þá ef þeir fengi nokkur svig á, at glettask við Bagla, viii. 305; freista svigs á, to try, 413.
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- esp.especially.
- v. l.varia lectio.
- cp.compare.
- Dan.Danish.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Karl.Karla-magnús saga. (G. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
- Al.Alexanders saga. (G. I.)
- Róm.Rómverja saga. (E. II.)