svidda
lýsingarorð
, form svidaði, i. 341, 14; svedae, 399; svidauðar, 341, l. 1; sve-dái, sve-dauðr; [the etymology is uncertain, but it appears to be a compd word, the latter part being -dái or -dauðr]:—suddenly-dead, from falling sickness or the like; in the old law the word is used of cattle that have died a natural death, whose flesh may not be eaten; um svidda ok úátan, … eta svidda … þat köllu vér svidda er engi maðr veit bana at, i. 18; sveita né sviða … þat heitir allt sviða er svá verðr dautt at eigi ganga manns handa-verk til, 341 (sviðaði 14); um svedae, 399; allt annat ef sviða liggr, 144, 342; verða s., 172, 198.
Skammstafanir og tilvitnanir
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- indecl.óbeygjanlegt (e. indeclinable)
- contr.contracted.
- v. l.varia lectio.
- qs.quasi.
- eccl.ecclesiastical.
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- K. Þ. K.Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)
- K. Á.Kristinn-réttr Árna biskups. (B. III.)