svik1
nafnorðhvorugkyn
[ swic; swick or swyk; svig], treason, fraud, falsehood, betrayal; segja upp svikin, 318; ef eigi fylgði svik, 105; brugga, ráða s., i. 59, v. 316; hver svik hann hafði heyrt, v. 320; verða fyrir svikum, 1. 33; sitja á svikum við e-n, i. 39, passim; dróttins svik, treason.
2. poison; gefa e-m svik, to poison, viii. 275.
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- pl.fleirtala (e. plural)
- A. S.Anglo-Saxon.
- Scot.Scottish.
- Dan.Danish.
- COMPDSsamsett orð (e. compounds)
- Karl.Karla-magnús saga. (G. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Skv.Sigurðar-kviða. (A. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)