Yrða

tálkn

nafnorðhvorugkyn
, usually in the gills of fish, as also of whale-bone; bein eða tálkn, ii. 371, 315; fann hann tálkn ok vóru þar á rúnar, hann brenndi tálknið allt, 566, 567; tálkn þau er vaxin eru í munni honum, 135; þessir fiskar (those whales) hafa hvárki tönn né tálkn, 120: as a nickname, tálkni, : whence Tálkna-fjörðr, id.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • n.hvorugkyn (e. neuter)
  • pl.fleirtala (e. plural)
  • COMPDSsamsett orð (e. compounds)
  • Grág.Grágás. (B. I.)
  • Jb.Jóns-bók. (B. III.)
  • Eg.Egils saga. (D. II.)
  • Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
  • Landn.Landnáma. (D. I.)