tálma
sagnorð
að, to hinder; tálma e-t or tálma e-m e-t; t. ferð e-s, vii. 118; t. mér þá götu, 163; t. þann inn litla geisla, 180; t. verk þeirra, 32; tefja ok t. e-t, ii. 140, vi. 146, 301, 149; t. framkvæmd e-s, 83: hann vill tálma (to obstruct) neðri húsin á Grannesi sem frú Magnildr gaf fyrir sál sína, i. 193.
II. , tunga mín er tálmuð, 655 xx. 7; at samþykt megi tálmaz, i. 393.
Skammstafanir og tilvitnanir
- reflex.reflexive.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Barl.Barlaams saga. (F. III.)
- Ver.Veraldar saga. (E. II.)
- Fær.Færeyinga saga. (E. II.)
- Al.Alexanders saga. (G. I.)
- D. N.Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)
- H. E.Historia Ecclesiastica Islandiae. (J. I.)