trúr
lýsingarorð
trú, trútt, , trúri, trústr or trúastr; [ tro]:—true, faithful; trúr skal ek þér í ráðum, 75; ef þú vilt mér trúr vera, Þorst. St. 54; hefir þú lengi verit trúr oss frændum, 320, 90; þat er ráð mitt at þú sér trúr konungi þínum, i. 145; undir-hyggju-maðr ok meðal-lagi trúr, iv. 198; eigi var Magnús trúr, viii. 314: trusty, safe, enn trúasti hlífskjöldr, 72; trútt traust, 647; at eigi mundi allt trútt vera, viii. 337 ; at hón væri trú ok örugg fyrir bergrisum, 25: trúr á Guð, believing in God, 109; þeir vóru eigi trúir at því (not free from) at þeir færi eigi með danza-görð, iii. 80: er eigi trútt, at mér hafi eigi í skap runnit sonar-dauðinn, Þorst. St. 55; ó-trúr, unfaithful.
Skammstafanir og tilvitnanir
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- compar.miðstig (e. comparative)
- Dan.Danish.
- v. l.varia lectio.
- Nj.Njála. (D. II.)
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
- Fs.Forn-sögur. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)