Yrða

vára

sagnorð
að, (óra, in a verse), to become spring: , þá er váraði, i. 22, 11; en er várar, 176; er vára tók, 156; váraði svá seint at jörð var lítt ígróðra at fardögum, i. 172; þér berit aptr er órar orð þau, , and passim.
2. , 9.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • impers.ópersónulegt (e. impersonal)
  • l. c.loco citato.
  • reflex.reflexive.
  • Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Nj.Njála. (D. II.)
  • Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
  • Eg.Egils saga. (D. II.)
  • Bs.Biskupa sögur. (D. III.)