Yrða

vænligr

lýsingarorðvæn-ligr
hopeful, promising, fine; v. ok fríðr sýnum, … son ok var hinn vænligasti, i. 151; engan vænligri mann, no finer man, 74; Eindriði kveðsk eigi séð hafa vænligra hest, Fms, vi. 99; enir vænligstu menn, 124: of things, kvað þat annarr úráð er öðrum þótti vænligt, iv. 369; vænligt ráð, xi. 34; nærðu þeir hana sem þeim þótti vænligast, vi. 143; felask þar sem okkr þykkir vænligast, 263; vænligt til sætta, Ísl. ii. 384; þótti þá vænligt uni þeirra vináttu, ix. 292; skýra þetta mál sem mér þykkir vænligast, 307.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • adj.lýsingarorð (e. adjective)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
  • Eg.Egils saga. (D. II.)
  • Nj.Njála. (D. II.)
  • Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)