Yrða

væta

sagnorð
t, [vátr], to wet, make wet; ef maðr fellir lík í vatn svá djúpt at væta verðr höfuð sitt, i. 80; hann hefir vætt klæði mín, i. 264; at væta allan senn dúkinn, vi. 322; þeir vættu eitt tjald ok ætluðu at slökva eldinn, x. 53; hvárt vættisk dyrðillinn? 315.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)