vætt
nafnorðhvorugkyn
or vétt, [from vega, because it moved on hinges], the lid of a chest or shrine ( lok); skrúða-kista vánd með lausu vætti, 124; skrín … en yfir uppi vétt vaxit sem ræfr, eru á vettinu lamar á bak en hespur fyrir, 235; niðr í kistuna, skellt aptr vett ok settr láss fyrir, Pr. 412; hann tók upp vettit af hásætis-kistunni, 58; þér skuluð göra kistu ok skal ekki vætt yfir vera, iii. 300, 113.
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- mod.modern.
- Pm.Pétrs-máldagi. (J. I.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Ó. T.Ólafs saga Tryggvasonar. (E. I.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Mag.Magus saga. (G. II.)