vörr
nafnorðkvenkyn
1. , varrar, varrar, varrir; in rhymes rr, vörr er hvöss á harra, (in a verse); sprarri varra, i. (in a verse): the form is vör, varar, dropping one r throughout: [ uses a diminutive, wairilo = χειλος; weleras = labia, a formed by metathesis of r and l, werelas; old were]:—the lip, labium; varrar jarls vóru ókyrrar, viii. 98; vörr in neðri, the lower lip, 25; vörr in efri, the upper lip; bíta á vörrinni, 68; hann beit varrarnar, … rifja saman varrarnar, 71; ef varrar eru eigi heilar, ; skarð í vör (vörr), 175; hverjum vörrum skal ek hans blezaða fulltings biðja, 6; varra-skrap, 438; varrar þínar, 644; báðar varrirnar, i. 360; varrarnar, 560.B. [ vor; wær; weir], a fenced-in landing-place; á steini þeim er næstr var vörum (vrom ), i. 337; dró þat eptir skipinu í vörina, iii. 317; Vermundr kom nú til Grímseyjar, ok dró upp skip í varir Áskels, 250; varar fýsir skip, a saying, a ship longs for the vórr, (); njóti svá bauga, sem Bragi auga, vagna vara, may he enjoy wealth, as Bragi [enjoys] the eye, or the ship the haven, (fine); sigla or vörum, to leave the harbour, i. 460; ok er staddr í vörum um kveldit þá er Hallr kom at landi, 40: the word is in usage (at least in western ), of a small inlet or creek where boats land, lenda í vörinni, fara ofan í vör, ýtta eg knör úr Arnar-vör hann Úlfar téði, 6. 23: hence vara-söngr = the prayer said by fishermen when launching, Bjorn. vara-seiði, small fry, small fish, from being caught in creeks near the shore.
2. , varrar, verri, verrir, vörru; [different from the preceding word]:—a pull of the oar; er þeir höfðu fá vörru róit frá landi, viii. 217; í einum verri brýtr hann sundr báðar árarnar ok keipana, 313; slíta rœði ór verri, to pull the oar briskly, vi. (in a verse); halda sjau tigum ára til varra, to pull with seventy oars, iii. 120 (in a verse); þeysa vörru ( ), to pull so as to splash, Hornklofi: in poetry a ship is called lung, málfeti varra, the steed pulled by oars, ; varr-sími, the wake left by the oars; varr-nagli, ; varrar eldr = gold; varrar skíð, = the oar (the oar of Odin being the sword), Glúm, (in a verse).
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- gen.eignarfall (e. genitive)
- pl.fleirtala (e. plural)
- mod.modern.
- Ulf.Ulfilas.
- A. S.Anglo-Saxon.
- masc.karlkyn (e. masculine)
- qs.quasi.
- Fris.Frisian.
- Lat.Latin.
- Engl.English.
- Cod.Codex.
- cp.compare.
- freq.frequent, frequently.
- Icel.Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- m.karlkyn (e. masculine)
- dat.þágufall (e. dative)
- acc.þolfall (e. accusative)
- q. v.quod vide.
- poët.poetically.
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Dropl.Droplaugar-sona saga. (D. II.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- EddaEdda. (C. I.)
- SkáldaSkálda. (H. I.)
- Sd.Svarfdæla saga. (D. II.)
- Th.Theophilus. (F. III.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Ivar AasenIvar Aasen’s Dictionary, 1850.
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Rd.Reykdæla saga. (D. II.)
- Ht.Hátta-tal. (C. I.)
- Höfuðl.Höfuðlausn. (A. III.)
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
- Úlf.Úlfars-rímur.
- Þiðr.Þiðreks saga. (G. I.)
- Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.