varðhald
nafnorðhvorugkynvarð-hald
n. a holding ward, keeping watch and ward; vera á varð-haldi. Nj. 264; varðhalds ok varhygðar, Jb. 407: plur., hafa fjölmennt ok varðhöld mikil, to keep good watch and ward, Orkn. 300; hafa á sér styrk varðhöld nótt ok dag, Fms. ii. 31. Eg. 46, Ld. 170; tvenn varð-höld, 656 C. 11.
2. custody: hafa e-n í varðhaldi, Fms. i. 306, ii. 17.
COMPDS: varðhaldsengill, varðhaldslaust, varðhaldsmaðr.