veifa
sagnorð
ð, ( að), veifat, vii. 154 (in a verse); [ wâfjan; wave]:—to wave, vibrate; veifði hann slæðunum, 190; veifa svipu yfir höfuð sér, 30; veifa höfðinu, 235; Ormr veifði honum um sik sem hreyti-speldi, i. 532; í því veifði hann sverðinu at Grími, 36; veifði hann ræði, he pulled the oar, 25; veifa vængjum, to wave with the wings, ii. 137 (in a verse); veifa e-m sem barni, vii. 32; þeim var veift sólar-sinnis, 422; veifði hann Mjöllni fram, 36; veifa héðni um höfuð e-m, of an enchantress, 92, Ísl. ii. 76; hón veifði kofra sínum, 63 new In the fishing-places in the south of (Skaptafells sýsla) a man stands on the shore waving a flag to tell the fishermen if it is safe to land or not; this is called ‘veifa,’ or ‘veifa frá,’ to wave off, to signal them not to try (Mr. Jón Guðmundsson).
2. , til þess kenndu vér þér þetta vers; at þú veifðir því þá er þér líkaði, II. , veifask um lausum hala, to ‘wag a loose tail’, be free to do as one pleases, iii. 30 (see hali 2).
Skammstafanir og tilvitnanir
- mod.modern.
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- cp.compare.
- Ed.edition, editions, edited.
- Icel.Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
- i. e.id est.
- metaph.metaphorical, metaphorically.
- reflex.reflexive.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Lv.Ljósvetninga saga. (D. II.)
- Þiðr.Þiðreks saga. (G. I.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Dropl.Droplaugar-sona saga. (D. II.)
- Hým.Hýmis-kviða. (A. I.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Þorf. Karl.Þorfinns saga Karlsefnis. (D. II.)
- Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Vígl.Víglundar saga. (D. V.)
- Mar.Maríu saga. (F. III.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)