vikr
nafnorðkvenkyn
, vikrar, pumice-stone, from a volcano; vikr svá mikil, i. 803; vikrin sást reka hrönnum fyrir Vestfjörðum at varla máttu skip ganga fyrir, 1362; vikra(r) kast, a fall of pumice, 1390; stála vikr, ‘steel-pumice,’ a whet-stone,
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- gen.eignarfall (e. genitive)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Ann.Íslenzkir Annálar. (D. IV.)
- Haustl.Haustlöng. (A. I.)