viljaðr
lýsingarorð
( a ), willing, inclined; nú væra ek á þat viljaðr, at …, I should like to …, i. 6l, 67; (á-viljaðr), i. 63; skal ek eigi verr v. (less eager, less ready), en hann, vii. 275; at allir mundi vel til viljaðir at styrkja hans ríki, viii. 104; engi skal vera v. betr enn ek (more eager than I) at vera úþarfr þeim búöndum, 209; augu jafnt viljuð til allrar umsjá, 655 xiii. A. 2.
2. intentioned, disposed; at drottning mundi miklu verr viljuð, 339; vera e-m vel viljaðr, well disposed, Ísl. ii. 325; yðr vel viljuð í því er ek mætta, 356; vitrastir ok bazt viljaðir, 640 B; mann yðr vel viljaðan, 7; ok mér bezt viljaða, vi. 5: e-m er (lítt) viljað til e-s, to like, like not, 169; svara því sem vér vitum at honum er vel viljat, to answer what we know to be most to his liking, 137; játta því nökkuru er þeim væri eigi vel viljað, not to their liking, ix. 445; þér eruð allir viljaðir til líkamans en eigi til sálarinnar, 5: in usage obsolete except in the phrase vel viljaðr, well-wishing.
Skammstafanir og tilvitnanir
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- prop.proper, properly.
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- mod.modern.
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Boll.Bolla-þáttr. (D. V.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Lv.Ljósvetninga saga. (D. II.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Barl.Barlaams saga. (F. III.)