viljugr
lýsingarorð
willing, ready, 348; v. til e-s, v. 144: to one’s liking, honum var viljaðra en nokkurum öðrum gott at göra, 543; var mér ok viljugt at heyra ekki bréfit, i. 861; hvárt sem henni væri þat viljugt eða miðr, i. 17; þann veg sem honum væri viljugastr, i. 910.
Skammstafanir og tilvitnanir
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Karl.Karla-magnús saga. (G. I.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)