vilnask
sagnorð
að, to hope for a thing, deem so and so of it, with ; vilnumk ek þess nú, at …, would that, 29; þó vilnumk ek hins, at …, 213; vilnaðisk hann jafnan Guðs miskunnar, en tortryggði aldri, v. 152; mun ek þess vilnask at hamingja mun fylgja, 23; vilnumk ek ok gleðjumk ek af Dróttins várs gæzku, 655 xxxiii. 3.
2. in usage, to favour, make concession to one; vilna e-m til or vilna e-m í, to remit, a debt or duty.II. er honum mikit í því vilnað, it will do him good, ‘tis a favour to him, 57; þau ein kaup höfðu þeir við áttzk, at þeim var eigi vilnað í, 1; ör-vilnask, to despair.
Skammstafanir og tilvitnanir
- gen.eignarfall (e. genitive)
- act.germynd (e. active)
- mod.modern.
- ch.chapter.
- Vkv.Völundar-kviða. (A. II.)
- Fbr.Fóstbræðra saga. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fs.Forn-sögur. (D. II.)
- Clem.Clements saga. (F. III.)
- Ölk.Ölkofra-þáttr. (D. II.)