Yrða

yfrinn

lýsingarorð
, so written in the uncontractcd cases, but in the contracted cases the f is absorbed, ýrinn or œrinn, qq. v.; [yfir, of]:—over-great, abundant, large; yfrin (ærin, ) var þurft til, viii. 56, ; yfrin nauðsyn, 137, ix. 35, i. 279; yfrin gaótt, viii. 18; hafi þér aflat mikit, ok er þat sumt er yfrit er, overmuch, 230; eru ok yfrin efni til, 219; var þeim yfrinn hugr undan at róa, 378; eldsneyti yfrit, xi. 239; yfrit afl, 198; yfrit ár, 613.
2. as adverb; yfrið margir, very many, xi. 273; yfrit marga, 683, 692; yfrit mikill, very great, viii. 137; yfrit lengi, very long, 420; yfrit djarfr, very bold, 432.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • adj.lýsingarorð (e. adjective)
  • v. l.varia lectio.
  • neut.hvorugkyn (e. neuter)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Hkr.Heimskringla. (E. I.)
  • Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)