háma
sagnorð
þolfallháma í sig
borða hratt (og með mikilli lyst)
hún hámaði í sig matinn
við sátum við borðið og hámuðum í okkur
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
háma
hámaði
2.p.
hámar
hámaðir
3.p.
hámar
hámaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
hámum
hámuðum
2.p.
hámið
hámuðuð
3.p.
háma
hámuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hámi
hámaði
2.p.
hámir
hámaðir
3.p.
hámi
hámaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
hámum
hámuðum
2.p.
hámið
hámuðuð
3.p.
hámi
hámuðu
Nh.
háma
Sagnb.
hámað
Lh. nt.
hámandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
háma
hámaðu
hámið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hámarðu
hámaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
hámiði
hámuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hámirðu
hámaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
hámiði
hámuðuði
Ópersónuleg notkun
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
hámar
hámaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
hámi
hámaði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hámaður
hámuð
hámað
Þf.
hámaðan
hámaða
hámað
Þgf.
hámuðum
hámaðri
hámuðu
Ef.
hámaðs
hámaðrar
hámaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hámaðir
hámaðar
hámuð
Þf.
hámaða
hámaðar
hámuð
Þgf.
hámuðum
hámuðum
hámuðum
Ef.
hámaðra
hámaðra
hámaðra