háma
sagnorð
þolfallháma í sig
borða hratt (og með mikilli lyst)
hún hámaði í sig matinn
við sátum við borðið og hámuðum í okkur
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
háma
hámaði
önnur persóna
hámar
hámaðir
þriðja persóna
hámar
hámaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hámum
hámuðum
önnur persóna
hámið
hámuðuð
þriðja persóna
háma
hámuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hámi
hámaði
önnur persóna
hámir
hámaðir
þriðja persóna
hámi
hámaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hámum
hámuðum
önnur persóna
hámið
hámuðuð
þriðja persóna
hámi
hámuðu
nafnháttur
háma
sagnbót
hámað
lýsingarháttur nútíðar
hámandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
háma
hámaðu
hámið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hámarðu
hámaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hámiði
hámuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hámirðu
hámaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hámiði
hámuðuði
Ópersónuleg notkun
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
hámar
hámaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
hámi
hámaði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
hámaður
hámuð
hámað
þolfall
hámaðan
hámaða
hámað
þágufall
hámuðum
hámaðri
hámuðu
eignarfall
hámaðs
hámaðrar
hámaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
hámaðir
hámaðar
hámuð
þolfall
hámaða
hámaðar
hámuð
þágufall
hámuðum
hámuðum
hámuðum
eignarfall
hámaðra
hámaðra
hámaðra