Yrða

hámark

nafnorðhvorugkynhá-mark
hæsta stig sem e-ð getur eða hefur náð
þetta er hámark heimskunnar
<umferðin> er í hámarki
<óveðrið> nær hámarki
Orðasvið og samstæður
takmörkun
hámörkun
  • hámörkun
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
hámark
hámarkið
Þf.
hámark
hámarkið
Þgf.
hámarki
hámarkinu
Ef.
hámarks
hámarksins